De Financial Times meldde deze week dat PFZW, samen met ABP, over een periode van vijftien jaar onderaan eindigt in een vergelijking met 24 vergelijkbare pensioenfondsen. Daar bovenop kwam vorig jaar opnieuw een verlies van circa €18 miljard door een ongunstige renteafdekking. Omgerekend is dat ongeveer €6.000 per deelnemende verpleegkundige.
Des te opmerkelijker is de uitspraak van een lid van de Raad van Toezicht dat het bestuur en alle betrokken partijen “met gepaste trots mogen terugkijken op het afgelopen jaar.”
Dat raakt aan een fundamenteler probleem. Niet alleen de beleggingsresultaten staan ter discussie, maar ook de bestuurscultuur. In iedere gezonde organisatie hoort tegenvallende prestatie te leiden tot kritische evaluatie, persoonlijke verantwoordelijkheid en – waar nodig – bestuurlijke consequenties.
Wanneer structureel zwakke prestaties worden beantwoord met zelfgenoegzaamheid in plaats van verantwoording, verdwijnt de prikkel om te verbeteren. Juist bij pensioenfondsen, waar het gaat om het uitgestelde inkomen van miljoenen deelnemers, zou een cultuur van transparantie, verantwoordelijkheid en aanspreekbaarheid vanzelfsprekend moeten zijn.