Voor eenieder die het gedrag van een aantal Maccabi supporters als rechtvaardiging noemt voor de jodenjacht afgelopen nacht:
Ja, ook ik heb verwerpelijke beelden van provocatie gezien. Desalniettemin wil ik op het volgende wijzen:
1. Dit geeft nooit aanleiding tot eigenrichting; we leven nog steeds in een rechtsstaat en dan doe je aangifte en;
2. Dit staat absoluut niet in verhouding tot de openlijke geweldpleging die losbarstte en zich specifiek op joden richtte.
Het goedpraten is daarom niet alleen problematisch omdat we in een rechtsstaat leven, maar ook omdat deze goedkeuring voor eigenrichting selectief toegepast lijkt te worden, omdat het om joden gaat.
Dit is extra pijnlijk omdat de vele provocaties in het afgelopen jaar richting de joodse gemeenschap (zoals op stations sit-ins te houden op bijzondere joodse dagen, dreigende leuzen en de enorme toename aan anti-semitisme meldingen) door dezelfde mensen telkens geregeld zijn goedgepraat.
Sinds gisteren lijken provocaties echter wel aanleiding te zijn om strafbare eigenrichting, het in elkaar slaan en opjagen van een specifieke bevolkingsgroep, goed te praten. Dat werkt zo niet en doet afbreuk aan de samenleving.
Afgelopen week zei de ChristenUnie het al met de lancering van onze migratievisie en ik zeg het opnieuw: we hebben het in de Kamer vooral over nieuwkomers, maar de sociale cohesie in de samenleving van (geboren en getogen) Nederlanders (met en zonder migratieachtergrond) vraagt om een serieus en volwassen politiek debat en nu ontbreekt.
We willen integratie en het goede samenleven te vaak oplossen door alleen over asiel te praten en met one-liners te smijten, maar het raakt de kern niet: namelijk dat we in Nederland met een samenlevingsprobleem te maken hebben dat bij velen tot onbehagen leidt. En ja, mede door de betonrot van anti-Westers gedachtegoed ontstaat vervreemding. En wijken zijn niet immuun voor de gevolgen van deze vervreemding en het verdwijnen van de sociale cohesie. En dan heb ik het niet eens gehad over de ontwrichtende gevolgen van arbeidsmigratie, waarbij de lusten voor de bedrijven zijn en de lasten op de wijken worden afgewenteld.
Samenleven, integratie, ruimte voor elkaar en respect voor de rechtsstaat ontstaat niet vanzelf. We moeten ervoor staan, cultiveren en wanneer moet beschermen en bevechten. We moeten daarom niet alleen in gesprek met elkaar. Het vraagt ook om een betrokken overheid die normeert, in woorden én daden.
Nederland kan alleen bloeien met sterke gemeenschappen, waarin men het vermogen heeft om zowel de rechtstaat te respecteren als de vrijheid van de ander om te geloven, een mening te hebben en te zijn. En daar waar dit schuurt hebben we de politie, de rechtspraak of gewoon een goed gesprek als middelen.
En als er Nederlanders zijn vanuit specifieke gemeenschappen die dit afwijzen, met een migratieachtergrond of niet, en eigenrichting goedkeuren als gerechtvaardigd middel, dan hebben we een probleem. Een probleem dat niet alleen in Nederland zichtbaar is.
En dat verdient een volwassen gesprek over wat samenleven betekent, zowel in de maatschappij met gemeenschapsleiders, als in de Kamer. Die handschoen pak ik graag op.
Nieuwe visie van
@christenunie over asiel en migratie kwam op een goed moment.
Pijnlijk maar waar.